Μέτρα προτείνει στο οικονομικό επιτελείο ο Τσαρλς Κόεν, ειδικός του ΔΝΤ, για να «επιστρέψουν» στην οικονομική δραστηριότητα και την τραπεζική χρηματοδότηση 2,4 εκατομμύρια οικογένειες, επαγγελματίες και επιχειρήσεις που παραμένουν σε «μαύρη λίστα». Απαιτείται μεταρρύθμιση-«φρένο» στα funds που κυνηγάνε τώρα (και) τους εγγυητές
Τα χρέη των ιδιωτών ξεπέρασαν τα 407 δισ. ευρώ όταν το κράτος χρωστάει 360 δισ. ευρώ!
Μερικές ειδήσεις περνάνε στα
ψιλά… Και ας μας αφορούν σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να καθορίζουν το μέλλον
μας.
Μια τέτοια είδηση, εν μέσω μάλιστα της
παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης που προκάλεσε ο πόλεμος στον Περσικό και των
προβλέψεων για την επέλαση του στασιμοπληθωρισμού στην ΕΕ, είναι η εκτίμηση του
Τσαρλς Κόεν (Charles Cohen), ειδικού του ΔΝΤ σε θέματα χρηματοπιστωτικών αγορών
για τις πληγές της ελληνικής οικονομίας.
Όπως είπε προ ημερών (μόλις
δημοσιεύθηκε η έκθεση του ΔΝΤ για την ελληνική οικονομία) στο Reuters, «τα
τρία εκατομμύρια μη εξυπηρετούμενα δάνεια από την κρίση χρέους της προηγούμενης
δεκαετίας επιβραδύνουν την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και εμποδίζουν την
ανάκαμψη για οικογένειες και επιχειρήσεις που εξακολουθούν να είναι
αποκλεισμένες από τις τράπεζες και τις κάθε δανεισμό».
Και προχώρησε παραπέρα
σημειώνοντας:
«Αυτά τα δάνεια είτε βρίσκονται (ακόμη) στα
χαρτοφυλάκια των τραπεζών, είπε στις εταιρείες διαχείρισης των κόκκινων
δανείων, τα funds, επηρεάζουν 2,4 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ελλάδα, οι
περισσότεροι εκ των οποίων δεν θα μπορούν να δανειστούν περαιτέρω».
«Αυτός είναι ένας τεράστιος
αριθμός για την ελληνική οικονομία», είπε ο Κόεν «και γι’ αυτό πιστεύουμε ότι
χρειάζονται μεταρρυθμίσεις».
Και έχει δίκιο… Ολοι γνωρίζουμε από το
περιβάλλον μας δεκάδες περιπτώσεις νοικοκυριών, πολλών επαγγελματιών οι οποίοι
βρίσκονται σε δεινή θέση καθώς οφείλουν τεράστια ποσά, από δάνεια της
περασμένης δεκαετίας, κυρίως εξαιτίας των τόκων και του ανατοκισμού των
απαιτήσεων των funds. Ανθρωποι που τρέχουν στα δικαστήρια να βρουν διέξοδο
για να μη χάσουν ό,τι απέμεινε από την περιουσία τους, δηλαδή το ίδιο
τους το σπίτι.
Και αυτοί δεν ανήκουν στην κατηγορία των
«στρατηγικών κακοπληρωτών» οι οποίοι ποτέ δεν είχαν στο όνομά τους ιδιωτική
περιουσία, πέραν των επιχειρήσεων στις οποίες συμμετείχαν και έπεσαν (ή τις
έριξαν οι ίδιοι) στα βράχια.
Τα funds κυνηγάνε τώρα (και)
τους εγγυητές
Ακόμη πιο ακραία είναι η περίπτωση
που οι διαχειριστές των κόκκινων δανείων, αφού εξάντλησαν τα ένδικα μέσα κατά
των δανειοληπτών οι οποίοι δεν είχαν στο όνομα τους περιουσία, στρέφονται
τώρα ακόμη και κατά των εγγυητών ανύποπτων φίλων ή συγγενών οι οποίοι είχαν
προσυπογράψει την αίτηση για τη χορήγηση π.χ. μιας πιστωτικής κάρτας ή ενός
καταναλωτικού δανείου.
Αυτοί καλούνται να πληρώσουν
σήμερα τα αρχικά δάνεια, τα οποία ποτέ δεν ξεπερνούσαν, λόγω κατηγορίας –ήταν τα
«εύκολα» καταναλωτικά δάνεια–, τα 50.000 ευρώ, μαζί όμως με τους τόκους
και τα πανωτόκια μιας δεκαετίας που εκτοξεύουν την υποτιθέμενη οφειλή
στις 300.000 ακόμη και 350.000 ευρώ, λόγω των υψηλών επιτοκίων που ούτως ή
άλλως είχαν όλα τα προϊόντα της καταναλωτικής πίστης.
Το ΔΝΤ προτείνει λύση
Ο κ. Κόεν, ως από μηχανής
θεός, αν και εκπρόσωπος του ΔΝΤ, είπε αυτό που μέχρι τώρα δεν έχει πει ούτε η
κυβέρνηση ούτε τα κόμματα της μείζονος αντιπολίτευσης.
«Το βασικό θέμα για την ελληνική οικονομία
είναι η αποκατάσταση των ισολογισμών των νοικοκυριών. Γι’ αυτό
πιστεύουμε ότι χρειάζονται μεταρρυθμίσεις ώστε να δημιουργηθεί μια κατάσταση
όπου ο μέσος Ελληνας να γίνει ξανά ενεργός συμμετέχων στην αγορά στεγαστικών
δανείων και μικρών επιχειρηματικών δανείων».
Και φυσικά τον πρώτο λόγο έχει το
οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, ο αντιπρόεδρος, υπεύθυνος του οικονομικού
κύκλου Κωστής Χατζηδάκης, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
Κυριάκος Πιερρακάκης και προφανώς η Τράπεζα της Ελλάδος που γνωρίζει το
πρόβλημα με τα funds και έχει στα χέρια της όλα τα στοιχεία για τη
«βραδυφλεγή βόμβα» του ιδιωτικού χρέους στην Ελλάδα.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι
Σύμφωνα με την έκθεση για το
ιδιωτικό χρέος στην ελληνική οικονομία, την οποία παρουσίασε το ΙΟΒΕ, το
Ινστιτούτο του ΣΕΒ το οποίο μάλιστα συνεργάστηκε για αυτό το θέμα με τη Cepal,
που είναι μια από τις δεκάδες εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων στην
Ελλάδα (!) κανείς από τους υπεύθυνους δεν θα έπρεπε να κοιμάται ήσυχος.
Τι μας είπε λοιπόν το ΙΟΒΕ;
Νοικοκυριά και επιχειρήσεις
χρωστούν 407 δισ. ευρώ
-Το συνολικό ιδιωτικό χρέος
στην Ελλάδα
(προς χρηματοπιστωτικά
ιδρύματα, φορολογικές
αρχές και αρχές κοινωνικής ασφάλισης) συνέχισε
να αυξάνεται, φτάνοντας τα 407,6 δισ. ευρώ το τρίτο τρίμηνο του 2025, κυρίως
λόγω της πιστωτικής επέκτασης, καθώς και της συνεχιζόμενης συσσώρευσης
υποχρεώσεων προς τον δημόσιο τομέα. Τα συνολικά ποσά περιλαμβάνουν την
ονομαστική αξία του χρέους, τους δεδουλευμένους τόκους και τις πρόσθετες
χρεώσεις.
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος,
υπενθυμίζουμε ότι το δημόσιο χρέος, δηλαδή το χρέος του κράτους, των
ΟΤΑ, των ΔΕΚΟ σε δάνεια, έντοκα γραμμάτια και ομόλογα είναι 360 δισ. ευρώ
και παραμένει σταθερό τα τελευταία πέντε χρόνια (σ.σ. μειώνεται ως ποσοστό
του ΑΕΠ)
-Το χρέος σε
καθυστέρηση παραμένει
στα 235,6 δισ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 58% του συνολικού ιδιωτικού χρέους.
-Ο δημόσιος τομέας παραμένει ο μεγαλύτερος «πιστωτής» σε καθυστέρηση, με τις οφειλές σε φόρους και κοινωνικές
ασφαλίσεις να αντιπροσωπεύουν περίπου το 70% του συνολικού χρέους σε καθυστέρηση, υπογραμμίζοντας τη σημασία των υποχρεώσεων
του δημόσιου
τομέα.
-Οι οφειλές
σε φόρους
παραμένουν αυξημένες
στα 111,9 δισ.
ευρώ, με τις νομικές οντότητες να
αντιπροσωπεύουν την πλειονότητα των υποχρεώσεων (62%), ενώ οι οφειλές σε
κοινωνικές ασφαλίσεις συνέχισαν να αυξάνονται στα 50,7 δισ. ευρώ.
-
Το συνολικό
ιδιωτικό χρέος
σε δάνεια
αυξήθηκε στα
245 δισ. ευρώ το τρίτο τρίμηνο του 2025 (98,6% του ΑΕΠ), με τα επιχειρηματικά δάνεια να αντιπροσωπεύουν
το μεγαλύτερο
μερίδιο.
-Το μερίδιο των μη εξυπηρετούμενων δανείων μειώθηκε στο 30% (73,9 δισ. ευρώ) του συνόλου των δανείων
που κατέχουν
τράπεζες και διαχειριστές.
-Τα περισσότερα μη εξυπηρετούμενα δάνεια κατέχονται πλέον από
διαχειριστές, οι οποίοι διαχειρίζονται το 92% (68 δισ. ευρώ) του
συνόλου των μη εξυπηρετούμενων δανείων.
-Τα επιχειρηματικά δάνεια αποτελούν το μεγαλύτερο μερίδιο των μη εξυπηρετούμενων
ανοιγμάτων, τόσο
σε τράπεζες
όσο και σε διαχειριστές, ακολουθούμενα από τα στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια.